اگر شعر زير به خوبي خوانده نمي شود اينجا کليک کنيد.

نِمِکدونِس
اکبر جمشيدي (برهنه خوشحال)

اِز اين ديار که نام خوشِش صفاهونِس
سلامي ساده به اون کِس که اهلي ايرونِس

بيا به اينجا و اِز دور نيگا بوکون آ بيبين
که اينجا سر تا سرِش اِز خُبي گلِستونِس

تو اينجا هر چي بِخواي ساختِموني ديدنيِس
همين که نوم و نشونِش مُناري جُنبونِس

همين نه مسجدي شيخِس پسندي اهلي دِلِس
آدِم تو هر جا ميرِد، والله مات و حيرونِس

بيا لبي پُلي خواجوش بيبين چيطوري آباش
به مثلي مُرواري اِز رويي سَنگا غَلطونِس

تو کوچه باغا، لبي رودخونه، تو دامني کو
تو هر جا پا ميذاري خوشدلي، غَزَلخونِس

پُر اِز قَلَمزِن و نقاشي ماهِرِس اينجا
نيمي دوني چِقَذِر هر ورِش سُخندونِس

اِگِر تو اَنجُمني شاعراش بياي بيشيني
مي گوي که اَنجُمَنِس اينجا يا نِمِکدونِس

ز کاري کارِگِرِش آ، ز رنجي دِهقونِش
تو سفره مون رُفَقا نوني داغ و بِريونِس

گزي که اينجا دارِد، منحصر به فردِس و بس
بُخر که قُوتي قَلبِس، آ، بابي دَندونِس

خلاصه ضمن خداحافظي و عرض ادب
بوگم که چشمه ي ذوق و هنر صفاهونِس

اِگِر که زحمِتِدون من دادم ببخشيدم
هميشه بخشش و کار خُب از بزرگونِس

کلومي ساده و بي شيله پيله، جمشيدي
پَسَندي مَردومي پُر شور و حالي ايرونِس

1) «از» هميشه «اِز» تلفظ مي شود
2) تمام حرف هاي قبل از «سين» پاياني، کسره مي گيرند.
3) آباش: آب هايش
4) سنگا: سنگ ها
5) چقذر: چه قدر
6) هر ورش: هر طرفش
7) معمولاً بسياري از حروف «و» به صورت «آ» گفته مي شود.
8) «سين» پاياني بسياري از کلمات به دليل خلاصه شدن کلمه ي «است» و يا کسره ي پايان کلمه و يا هـ آخر چسبان مي باشد.